Mała Płaczka

I mamy kolejny etap rozwoju Milki : płaczliwość.  Zdecydowanie nie jest to już bunt dwulatka ani trzylatka ale coś zupełnie innego i nowego. Obserwowałam takie zachowania jakiś rok temu u jej starszej koleżanki z podwórka i widzę że Milka przechodzi właśnie to samo. Jej koleżanka na szczęście już z tego wyrosła.

Nie wiem jak to wytłumaczyć: jest wrażliwa? łatwo się wzrusza? jest histeryczką? manipuluje nami?   Reaguje płaczem na wszystko, czasem wręcz w absurdalnych sytuacjach. Nie są to płaczowe awantury jak kiedyś tylko płacz jakby jej było strasznie przykro albo jej ktoś krzywdę robił. Ona zaczęła rozmawiać z nami płaczem .... 

Scenki:

- Ktoś jej coś weźmie -> płacz

- Ktoś jej czegoś odmówi -> płacz 

- Coś chce zrobić. Zamiast zacząć robić, płacze że chce to zrobić.

- Ktoś ją skarci -> płacz

Daję jej kubek z piciem i rurkę do picia. Kiedyś powiedziałaby: mamusiu ja nie chcę niebieskiej rurki, ja chcę różową.

Teraz wygląda to tak:  

Mila: (płacz straszliwy)

Ja: Milka ale czemu znowu płaczesz

M: bo ja chcę różową !!! (płacz)

Ja: no dobrze, ale przecież możesz poprosić żebym ci dała różową to Ci dam, zamiast od razu płakać

Scenki absurdalne:

- Milka prawie zderzyła się z drzwiami biegnąc. W ostatniej chwili je minęła. Nagle straszny płacz.

M: uderzyłam się w głowę (płacz)

J: Milka przecież się nie uderzyłaś, przebiegłaś obok drzwi ...

M: (płacz) ale jakbym się uderzyła to bym płakała (płacz)

Ja: no ale tym razem się nie uderzyłaś... to płaczesz teraz na zapas? :)

M: (płacz) taaaak .... (płacz jeszcze głośniejszy, żeby na pewno wszyscy usłyszeli)

------------------------------

-  Mila zasypia już w łóżku. Nagle straszny płacz. Przybiegam bo zabrzmiało to jakby jej się coś stało.

Ja: co się stało?

Mila: (zanosi się od płaczu) bo ja nie mam Atilka!!! (płacz)

Ja: Atilek jest na półce, podać Ci go?

Mila: Nieeee!!!! (płacz)

Ja: to czemu płaczesz?

M:  bo on jest na półce (płacz) a ja go nie chce (płacz) ...

Ja: ??? to płaczesz bo nie chcesz Atilka?

M: tak, bo nie chce Atilka (płacz jeszcze większy)

---------------------------

- Przy obiedzie Mila w przypływie złości uderzyła mnie w rękę.

Ja: Milena, co to miało znaczyć? Nie wolno uderzać mamusi. Proszę przeprosić.

M: Przepraszam (i wybucha strasznym płaczem)

Ja: Mila, ale dlaczego płaczesz. To chyba ja powinnam płakać bo mnie boli ręka jak mnie uderzyłaś.

M: bo ja nie wiem gdzie jest moja pieluszka do spania (płacz)

---------------------------

-Wracamy z przedszkola. Wchodzimy po schodach do góry. Milka strasznie się ociąga. Co chwilę siada na schodach, udaje że jest pieskiem i wchodzi na czworaka, schodzi kilka stopni na dół, bawi się poręczą. Popędzam ją bo nasze wchodzenie trwa już bardzo długo. Jesteśmy już jakieś 5 schodów od mieszkania. Mila siada na schodach i strajkuje.

Ja: Milka chodź! ... To ja wchodzę do domu i czekam na Ciebie w środku... (wchodzę do domu i zostawiam drzwi otwarte żeby ją widzieć)

M: (nagle straszny płacz)

Ja: Czemu płaczesz?

M: (płacz) bo ja chciałam być pierwsza, a ty byłaś pierwsza (płacz)